Slingers moet je zelf ophangen

Het leven is een feest maar je moet zelf de slingers ophangen.. Ofzoiets 🎈Iets wat ‘ziek’ zijn mij heeft geleerd is dat een goede dag waarop je kunt doen en laten wat je wilt niet vanzelfsprekend is. Maar ook dat je er uiteindelijk zelf iets van moet maken. Een ander doet het niet voor je. Het is aan jou! En dat betekent soms door diepe dalen gaan maar ook successen of mijlpalen vieren. Hoe gek ze dan ook mogen zijn.

Misschien vraag je je nu af wat vier je dan zoal? Bijvoorbeeld (goede) uitslagen, een dag waarop ik wel de deur uit kan, een bezoekje aan een vriendin, de normale vanzelfsprekende dingen die niet meer zo normaal zijn, maar ook mijn maandelijkse infusen.

Tysabri is alles behalve een feest maar nummer 40 was voor mij toch wel een grote mijlpaal. Meer dan 160 uur ziekenhuis, 2 locaties, ongeveer 60 infusie naaldjes, 6 schubs + prednisonkuren, bijwerkingen, inmiddels heel wat kapotte aders, the Bold & the beautiful en liters thee verder. Het liefst was ik al lang gestopt, langzaam aan kost het steeds meer moeite om de knop om te zetten. Een haat/liefde verhouding met niet-wat-het-moet-zijn maar het-is-iets situatie. Toch ben ik blij dat ik ondertussen iets heb. Want wat de situatie zou zijn geweest als ik het niet zou nemen.. Grote kans dat het dan al lang was afgelopen.

En dus, hoe stom alles ook is vier ik ook dit soort mijlpalen. Want ik heb dit aantal toch maar mooi gered. En zo maak ik ondanks alles ook nog mijlpalen en leuke dingen mee die dus ook gevierd moeten worden. Niet alles in het leven is vanzelfsprekend dus ben ik dankbaar voor het geen wat er wel is. En dat vier ik, soms door er even extra bij stil te staan. En soms met een stuk gebak, want wie houdt er nou niet van taart? ;-).

Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.